Amsterdam

Schaakvereniging De Raadsheer
anno 1922

In het voortraject was de Raadsheer niet ongelukkig. In de eerste ronde van de strijd om de SGA-cup waren we vrijgeloot. Veel moeizamer was het in de tweede ronde: vier remises tegen De Amstel (2) en ondanks dat de regels loting voorschrijven werd het een rematch. Die wonnen we net aan. In de kwartfinale ging het weer een stuk soepeler tegen Boven IJ (2) waarna in de halve finale ENPS op het programma stond. Tja. Ze hebben de beker 3 jaar achter ellkaar gewonnen en vier keer in vijf jaar. En ook dit jaar was het weer een ijzersterk team. De verwachtingen waren dan ook niet zo gek hoog gespannen toen we ENPS op 25 april ontvingen. Maar misschien is dat voor de Raadsheer wel de beste aanpak.

Door nare omstandigheden was Aran Köhler, de sterkste speler van ENPS, er niet bij. Maar ze hadden nog genoeg sterke spelers over. Op bord 1 speelde Stephan tegen Fransisco Hernandez (2061). Zoals de naam al doet vermoeden is dit een Spanjaard en een sterke speler, die via het Grasmat bij ENPS terecht is gekomen.  Ik denk dat zijn rating achterloopt bij zijn speelsterkte; in ieder geval had hij het hele seizoen nog maar één keer verloren. Ramon moest het op bord 2 opnemen tegen de bekende en sterke Tom Bottema (2194). Mustapha nam het aan bord 3 op tegen Peter Nitschke (1946); een invaller in het ENPS-cupteam maar ook iemand die voorheen altijd een hogere rating had. Datzelfde geldt voor Peter Hoekstra (1973) waar Olaf het aan bord 4 tegen moest opnemen: ik was verbaasd dat zijn rating onder de 2000 is gezonken.

We begonnen iets later vanwege afwezigheid van sommige spelers, maar we moesten toch een keer beginnen. Ik schertste nog dat mijn club altijd zou winnen, aangezien ik ook van ENPS lid ben. Maar toch. Lange tijd ging het helemaal gelijk op en tot 22.00 uur viel er dan ook niets over te zeggen. Daarom had ik plaatsgenomen aan de bar, samen met de teamleider van ENPS, Bas Jonkers. Hij is mede-organisator van het Kroegloperstoernooi, doet mee aan het Kattenburger Open en ik heb zelf nog extern tegen hem gespeeld dit jaar; ik ken hem dus wel. Later kwamen er nog twee fans binnen.

Om 22.00 ziet het er helemaal niet zo slecht uit voor ons. Olaf staat wel wat beter, Mustapha misschien ook wel, Ramon gelijk en van de partij van Stephan begrijp ik, zoals gewoonlijk, weer eens bitter weinig. Maar - heel ongebruikelijk - stonden we op drie van de vier borden ruim voor in tijd! Een half uurtje later heb ik vertrouwen in de borden 3 en 4, lijkt Ramon het wel te redden en ben ik alleen onzeker over Stephan. Soms klopt er echter helemaal niets van je inschattng.

Beem Bot

Rond 23.00 uur gaat het helaas fout voor Mustapha. Hij kwam al steeds moeilijker te staan, maar een foute manoeuvre leverde hem een pion op, maar kostte een paard. Nog even leek Mustapha er toch nog (weer) wat uit te toveren, maar dat ging toch echt niet meer en Peter speelde het heel goed en secuur. Jammer, 0-1 en Mustapha de pest in. Maar wie ook kan toveren is Stephan. Na lang een (voor mij) onduidelijke stelling te hebben gehad kwam hij steeds dieper de vijandelijke stelling binnen. Uiteindelijk kon de dame van zijn tegenstander nergens meer heen: een prachtig punt voor Stephan op een manier zoals hij dat kan als hij op zijn best is. Olaf stond nog steeds wat beter, maar omdat hij op bord 4 speelde maakte het niet meer zo veel uit of het remise was of winst. Remise dus: Peter kon eigenlijk niet weigeren. Dus kwam alles op de schouders van Ramon terecht.

Die had materiaal gewonnen, maar kreeg wel een akelig ogende mataanval over zich heen. Hij had duidelijk  meer tijd, maar toch begon hij soms zo lang te denken dat ik mij aardig moest verbijten. Maar toegegeven: er kwamen dan ook wel de beste zetten uit. Ramon kon de aanval keepen en kwam waarschijnlijk in een gewonnen eindspel terecht.Hij kon echter ook remise afdwingen en omdat dat halfje ons in de finale zou brengen deed hij dat voor het team- en clubbelang.

Prachtig! Voor het eerst sinds 2002 staan we weer eens in de finale. In dat jaar wonnen we de beker ook en wel van het ijzersterke team van het toenmalige Gambit (nu Laurierboom-Gambiet), gemiddeld ruim 200 elopuntjes sterker dan wij. Nu spelen we tegen Oosten-Toren of Amsterdam West. In allebei de gevallen niet bepaald een makkie, maar we weten nu weer dat we het kunnen!

Het 10e Kattenburger Open Toernooi nadert zijn ontknoping. Op zondag 15 april werd de zesde en voorlaatste ronde gespeeld. De laatste ronde staat gepland voor zondag 27 mei. Tjerk Hacquebord staat nog steeds aan de leiding, maar hij kan nog niet op zijn lauweren rusten!

Op bord 1 werd een taai gevecht uitgevochten tussen de nummers 1 en 2: Tjerk Hacquebord en Kees Sterrenburg. Het werd uiteindelijk remise. Daardoor staat Tjerk met de prachtige score van 5,5 uit 6 nog steeds op de eerste plaats. Kees moet de tweede plaats nu delen met een andere trouwe toernooideelnemer: Jan Hellenberg. Jan won met zwart van Eline Roebers, die daardoor nu toch wat terugvalt. Maar zij heeft nog alle kans om zich in een volgende editie te revancheren. Daarna volgen vier mensen met 4,5 uit 6. Daar zien we oude bekenden: Roel van Duijn won van mede-ex-winnaar Willem Hensbergen; Hij heeft op die gedeelde vierde plek gezelschap van Iwan Bonoo (die won van Di Cheng), Gert-Jan Goedhart (die niet hoefde te spelen omdat onze Menno Keuken helaas vanwege de griep moest afzeggen) en René Pijlman (die op fraaie wijze won van Mark Bloem). Van dit gezelschap is alleen Gert-Jan (behalve Tjerk natuurlijk) debutant in ons toernooi. Het belooft een boeiende laatste ronde te worden.

Het beste Raadsheerlid is nu Harmen van der Ploeg. Harmen haalde een mooie overwinning binnen op ex-toernooiwinnaar Steve Michel en kan tevreden zijn met zijn score van 4 uit 6. Hij wordt daarin gevolgd door Rinus Koevoets, die een winstkans miste tegen Martin Heijlman en in remise moest berusten.

Groep 2 (rating<1650 bij het begin van het toernooi) wordt door een trio geleid met 3 uit 6. Anneke Schol-Grin speelde goed maar kon de winstvariant niet vinden. Zij moet helaas de laatste ronde missen. Ook die score behaalden twee verrassende namen: Peter Kaptein (1451) en Wim Peters (1425), die beiden wonnen. Maar zij zullen in de laatste ronde waarschijnlijk zware tegenstanders treffen. Het blijft in die groep dus erg spannend.

 

Op 11 april ontvingen we Isolani 1. Daar hebben we al heel vaak tegen gespeeld, zowel uit als thuis. Ze zijn inmiddels wel wat mensen kwijtgeraakt. In 1 A staan ze in de middenmoot. Ik kan al verklappen: dit was nu eens een echte goede avond waarop we flink uithaalden: we wonnen met 6,5-1,5.

Jacob vertoefde in het buitenland en kon dus niet spelen en ook André moest afhaken vanwege familie-omstandigheden. Gelukkig was Jop "ready, willing and able" om in te vallen en op het laatste moment stemde ook Harmen erin toe om te spelen. Hemmo ten Hoor, de teamleider (en bord 2-speler) van Isolani, meldde ons echter dat ze met zijn zevenen waren en dat bord 6 leeg bleef.  Bijzonder sympathiek; menige club zou bord 1 leeglaten en dit pas melden als de partij begonnen was. Nu zou Jop aan dat bord spelen en Harmen op bord 7. Maar nu kon Harmen de interne competitie verder leiden en was Jop - die immers geen interne speelt - niet voor niks gekomen. En al weer sympathiek: Hemmo vond dat prima.

Enfin, zo begonnen we dus al met een 1-0 voorsprong en dat is natuurlijk comfortabel. Rond 21.30 uur meldde Stephan dat hij aan bord 2 remise wilde bieden: hij was doodmoe en kon zich niet concentreren. Ik vond het goed, want het zag er goed uit. Zijn tegenstander was trouwens ook niet helemaal fit. Bij die stand 1,5-0,5 kreeg ook Ramon aan bord 1 een remise-aanbod (van Almar Sternau die ook aan ons toernooi meedoet), maar Ramon wilde doorspelen en dat is natuurlijk helemaal prima. Olaf stond aan bord 4 op dat moment goed en een pion voor tegen de linke speler Carlo Assink; Vincent had drie stukken tegenover zijn tegenstander (Maarten Mellegers, die speelt ook mee met ons toernooi) een dame.  Op dat moment schatte ik de stellingen van Mustapha (aan bord 3 tegen Cees v.d. Berg) en Jop (aan bord 7 tegen het nieuwe Isolanilid Simon van Sloterdijck) als gelijk in. Maar Henri had aan bord 8 in Jeroen Barends een tegenstander die toch echt een tandje te zwak was voor deze klasse: al weldra stond Henri een stuk voor en glad gewonnen.

Toch duurde het nog bijna een uur voordat Henri won. Zijn tegenstander had nog heel brutaal remise geboden en Henri werd zichtbaar geagiteerd; dan kan het nog fout gaan als je niet uitkijkt. Maar dat deed Henri gelukkig wel. En ook Jop kwam steeds beter te staan en won gedecideerd: 3,5-0,5.

En daarna werd het pleit beslecht. De betere stelling van Olaf verzandde (mede door tijdgebrek) in een remise-stelling en dat kon natuurlijk. Vincent stond toen al straal gewonnen en even later gebeurde dat ook. Mustapha had iets minder gestaan, maar speelde het - zoals zo vaak - veel slimmer en vooral veel sneller want hij had bijna een uur meer. Zijn overwinning werd dan ook onvermijdelijk. En Ramon maakte het af met - toch nog - een remise: 6,5-1,5.

Op dezelfde avond speelde ook het vijfde thuis tegen de Wachter 2. Dat ging helaas minder voorspoedig. Hans kwam op bord 4 al gauw een stuk voor te staan en stond lang gewonnen. Dat dacht zijn tegenstander ook, maar helaas gaf Hans het stuk met de partj erbij terug. Jammer. Rob had aan bord 3 een onontkoombare remisestelling. Frans zat aan bord 2 heel sterk te spelen tegen een sterkere tegenstander, maar helaas ging het op het eind toch mis en moest hij opgeven. Mark  leek winstkansen te hebben aan bord 1, maar uiteindelijk was het toch niet meer dan remise: 1-3.

Maar dus een mooie overwinning voor het eerste. De volgende dag speelden de concurrenten. VAS 3 won met 5-3 van de Amstel 1, dus we kennen onze opdracht in de laatste ronde: winnen. Die spelen we pas op vrijdag 18 mei uit tegen Chaturanga 1. Joop heeft al beloofd om de Poort open te doen als we daar kampioen worden!

Overigens speelde daar ook ons derde voor lijfsbehoud tegen VAS 6. En dat lukte! Ik zag alleen de laatste schermutselingen toen we met 3-2 achter stonden. Maar Rob had net een stuk gewonnen en won ook de partij. De andere twee partijen duurden tot het eind. Alexander had al een remise-aanbod geweigerd, maar kwam toch minder te staan. Gelukkig ging zijn tegenstander de verkeerde kant op met zijn toren waardoor een pion kon doorlopen. En de arme Douwe Jan had absoluut goede winstkansen, maar in tijdnood zag hij het niet meer en werd er veel heen en weer geschoven. Dat leidde tot 3x dezelfde stelling en balend nam hij het aan omdat hij dacht dat we verloren hadden. Maar nee: het was het winnende halfje!