Amsterdam

Schaakvereniging De Raadsheer
anno 1922

Amsterdam West wordt met 2½ - 1½ verslagen.sga2 site

 

vlnr: Gerie Opgenhaffen (teamleider), Mustapha Yahia, Ramon van Beemdelust, Stephan Geuljans en Olaf Cliteur

Op 22 mei speelden we voor de finale van de SGA-cup tegen Amsterdam-West. Zoals te doen gebruikelijk gebeurde dit op een neutrale dag bij een neutrale club en dat was nu Caissa. We wisten natuurlijk dat het niet eenvoudig zou worden, maar als je de halve finale overleeft tegen de gedoodverfde kampioen - ENPS - dan geeft dat de burger natuurlijk moed. Dus compleet en gemotiveerd kwamen we aan de meet. Ter plaatse werd geloot voor de kleur, maar pas daarna hoefden we de opstelling te geven. Zodoende speelden Stephan en Mustapha met zwart op de borden 1 en 3 en Ramon en Olaf met wit op de borden 2 en 4. Scheidend competitieleider Jasper Boonstra trad op als arbiter.

Ramon leek goed uit de opening te komen. Hij leek in ieder geval zeer tevreden en ook Stephan stelde me gerust: "Ramon heeft deze stelling al 100x op het bord gehad". Dat stelde gerust. Maar niet al te veel later leek het betere van de stelling toch wat te vervlakken. Gelukkig leek Stephan zelf toen geweldig te komen staan en eigenlijk zal dat heel erg uit naar winst. Dat zou natuurlijk mooi zijn. Op de borden 3 en 4, bij Mustapha en Olaf, was het toen nog rustig.

Zo ging het nog een tijd voordat er iets gebeurde. Dan kan zo'n avond best lang duren, als je niet zelf speelt. Gelukkig was de eerste uitslag in ons voordeel: Mustapha speelde erg rustig en gemotiveerd zijn partij, omzeilde allerlei klippen en kwam ondertussen steeds beter te staan. Dat wekte vertrouwen, maar hoe hij nu uitendelijk won is mij helaas even ontgaan. Geweldig gespeeld Mustapha en een belangrijk punt binnen gehaald. Het was toen duidelijk dat er geen 4 remises (met rematch) zouden komen. Olaf kwam remise overeen. Er moest sowieso een punt aan de eerste twee borden worden gehaald en eerlijk gezegd viel er ook weinig plezier meer aan de stelling te beleven. Bovendien leek Stephan heel goed te staan en had Ramon toch ook wel remise.

Maar helaas, het noodlot sloeg toch toe. Stephan kreeg in waarschijnlijk gewonnen stelling een aanval over zich heen die eerst onschuldig leek maar steeds erger begon te worden. Het feit dat hij met het verkeerde stuk pakte deed hem de das om. En eerlijk is eerlijk: tegenstander Jeroen v.d. Berg speelde het ook ontzettend knap. Jammer, jammer. Maar wat er toen gebeurde was bijzonder. Ramon zag dit naast zich gebeuren en kromde toen letterlijk de rug. HIj nam een andere houding aan, ging er eens goed voor zitten en begon krachtzetten te doen. Daarmee overspeelde hij toch wel een beetje zin tegestander en toen Ramon het punt binnenhaalde konden we juichen. Geweldig Ramon en ook heel mooi dat jij het winnende punt binnenhaalt.

Een prachtige prestatie: na 16 jaar herhaalden we dit huzarenstukje al was het toen tegen (toen nog) Gambit. Ter plekke viel niet veel meer te feesten en Ramon moest de nachtdienst in, maar de volgende dag op de club waren er bubbels.

 

 

Op vrijdag 18 mei moest Raadsheer 1 het kampioenschap van klasse 1 A binnenhalen. Er moest gewonnen worden want concurrent VAS 3 had wederom met grote cijfers gewonnen en dus hadden we 2 mp nodig om voor te blijven. Nu moest dat zeker kunnen, want op papier waren we toch duidelijk sterker. Bovendien waren we compleet en tot op de tanden bewapend, zo leek het. En voor hen stond er niets meer op het spel. Wij togen dus vol goede moed naar het buurthuis bij het einde van metro 54, waar Chaturanga 1 zich op vrijdagavond ophoudt. Toch knaagde er iets in het achterhoofd: twee jaar geleden ging het hier ook bijna fout en kwamen we goed weg met 4-4. Nu zou dat niet voldoende zijn, maar het zal toch niet weer....?

raadsheer1

Het begint een beetje een mantra te worden, maar we scheerden opnieuw langs afgronden. En het begon zo goed. De borden 1 en 2 waren door Chaturanga opgeofferd en er speelden zwakkere spelers. Die punten rekende ik dus al en bovendien stonden we binnen 20 minuten al met 0-1 voor: Vincent Visser (1846) verraste zijn tegenstander René Meester (1702) volkomen in de opening en die zou een stuk achter en een hopeloze stelling overhouden. Dat wachtte hij niet af en gaf op. Zo'n vroeg punt is natuurlijk een geweldige opsteker, dus nu zou het toch zeker wel goed gaan....

Misschien ging het wel te makkelijk voor Stephan Geuljans (1976) aan bord 2, want hij stond eigenlijk al gewonnen toen hij een volle toren wegblunderde! Zijn tegenstander, de nerveuze Eduard Turfkruier (1415), deed echter direct een onreglementaire zet, moest daardoor zijn toren zetten die teruggepakt kon worden en wel met bonus: daar kwamen we heel goed weg en anders ga je met al je elo-overwicht toch de bietenbrug op. Maar het punt telde! Helaas deed zich bij Henri Amand (1795) aan bord 6 een drama voor. Henri wilde nu eens iets hoger spelen dan aan bord 8 en speelde dus aan bord 6. Hij stond goed tegen Pjotr van Nie (1650), maar wilde geforceerd winnen en stak daar een stuk in. Helaas ging het niet mat en verder was het kansloos. Olaf Cliteur (1855) kreeg aan bord 3 een remise-aanbod van Jasper Boonstra (1836), wachtte heel lang en bleef bij de andere borden kijken maar toen zijn tijd toch wegtikte en het op de andere borden wel goed leek te gaan nam hij het toch maar aan. Niet goed ging het bij Mustapha Yahia (1921). Hij speelde niet op zijn sterkst, leek een stuk te winnen maar kreeg daarvoor een onhoudbare aanval tegen zich. Jonathan van Nie (1926), hun sterkste speler en de enige met een hogere rating, speelde wel goed en won gedecideerd. Toen was het 2,5 -2,5 en dat bleef het een hele tijd.

Intussen waren er al de nodige mensen gekomen om het team aan te moedigen: allemaal hartelijk dank daarvoor, die steun helpt altijd. Ze waren getuige van een bloedstollende eindstrijd, die toch even niet goed af leek te lopen. Toen die periode van 2,5-2,5 begon zag het er eigenlijk heel gezond voor ons uit, maar dat werd steeds moeilijker. De andere partijen duurden tot het (gelukkig niet zo bittere) eind.

De ommekeer kwam aan bord 5. Daar speelde André de Roo (1935) tegen één van hun sterkste spelers, Dennis Jaheruddin (1858). André wilde heel graag winnen en zette het spel prachtig op. Aanvankelijk leken er wisselende kansen te zijn maar het leek er voor André steeds beter uit te zien. Maar ging die aanval doorslaan? Heel voorzichtig bouwde André zijn aanval steeds meer op, zag gelukkig op tijd dat een winstplan averechts zou werken en gelukkig zag ook zijn tegenstander een vreselijke tegenkans over het hoofd.  Uiteindelijk sleep hij - zuchtend van opluchting - de volle winst binnen en dat was precies wat we nodig hadden! Ramon van Beemdelust (2009) stond al wel de hele partij goed tegen Jan Steevens (1549), maar hij dacht een mooie combinatie te zien en stak daar een kwaliteit in. De bedoeling was om die met bonus terug te winnen maar dat gebeurde niet. En het moet gezegd: zijn tegenstander speelde veel beter dan zijn rating aangaf en speelde waarschijnlijk de partij van zijn leven.  Ramon had echter wel degelijk tegenspel en op een gegeven moment kreeg hij een remise-aanbod. Jacob Strikwerda had de hele partij (1887) aan bord 8 tegen Matthieu Kerbosch (1650) beter gestaan en stond ook een pion voor. Maar hij speelde het misschien wat al te voorzichtig, waardoor hij niet verder kwam. Toch kon hij ook in de eindstelling nog voor de winst gaan, maar gezien de omstandigheden kreeg hij het dringende advies remise aan te bieden, wat hij ook deed en niet geweigerd kon worden. Direct nam ook Ramon het remise-aanbod aan waardoor het 3,5-4,5 was. Het kampioenschap was binnen!!

Puf puf, weer 10 jaar ouder. Maar het was wel heel fijn dat het kampioenschap binnen was gehaald. Kima was zo aardig om de bar in De Poort te openen om het kampioenschap te vieren met wat hapjes en drankjes. Het was daar heel gezellig, maar we hadden wel op wat meer mensen gehoopt. Zowel van het team als van de overige leden. Niettemin een fraaie ontlading.

Volgend jaar dus promotieklasse, maar dat is geen promotieklasse meer omdat je er immers niet meer uit kunt promoveren. Het zal zwaar worden, maar ook wij kunnen ons weer versterken. Zo gaat Simon Groot waarschijnlijk weer voor ons spelen. Toch moeten we wel beter spelen dan dit seizoen, want ondanks het kampioenschap was het lang niet alijd even overtuigend. Maar dat soort somberheden zijn voor volgend seizoen weer van belang; nu zijn we kampioen!

Raakte Gerben vorige week zijn koppositie in groep 3 nog kwijt aan Victor, deze week heeft hij hem al weer terug gepakt. In een onderling duel won hij van een van zijn concurrenten: Frans werd gedecideerd aan de kant gezet. Victor verloor van Peter N. en zakt daardoor een plaatsje. De verschillen tussen deze drie blijven echter klein en de laatste weken zullen beslissend zijn.

In groep 2 won Peter N dus en zijn voorsprong lijkt geruststellend op Menno (scoorde bonuspunten voor zijn externe optreden) en Jack (niet aanwezig). De achterstand van de rest is te groot om nog een rol van betekenis te gaan spelen.

De competitie is inmiddels aangeland in de 4e en laatste periode en omdat dan iedereen weer tegen iedereen kan spelen, stond er in groep 1 een echte topper op het menu: Ramon speelde tegen Olaf. Olaf kwam gevaarlijk binnen in de stelling van Ramon, maar hij kon met zijn koning weglopen, waarna Olaf het mat op g2 niet meer kon voorkomen. Voor Ramon een belangrijke overwinning, want hij breidde zijn voorsprong hiermee dusdanig uit dat hij het zich kan veroorloven om nog een ronde te missen. Op het vinkentouw zit overigens ook nog Hans die overtuigend won van Rinus en nog een gevaarlijke outsider is. Achter Hans valt een groot gat, dus deze drie zullen de bekers gaan verdelen.