Raadsheer

S c h a a k v e r e n i g i n g
♗ De Raadsheer
A m s t e r d a m
Anno 1922

Raadsheer 1 speelt in het seizoen 2018-2019 in de Hoofdklasse.

Uitslagen en standen op de site van de SGA

  • Opstelling
  • Succes voor Raadsheer 1!
  • Het eerste sleept opnieuw winst binnen - voor de poorten van de hel
  • EN WEER WINT HET EERSTE MET 3,5-4,5
  • De Raadsheer 1 - Caissa 7 4½ - 3½
  • Raadsheer 1 - VAS 6 4½ - 3½ (31-10-2018)
  • Raadsheer 1 versus Fischer Z 1
  • Het eerste blijft in de race
  • De Raadsheer 1 - Caissa 6 3½ - 4½
  • Caissa is net te sterk
  • ENPS 2 - De Raadsheer 1 (4-4)

Ramon van Beemdelust  

Olaf Cliteur                     

Stephan Geuljans            

Simon Groot                   

Tobias Kabos                  

Hing Ting Lai                

Vincent Visser                 

Martijn Woudsma          

Mustapha Yahia              

Teamleider: Gerie Opgenhaffen

De nieuwe competitie-opzet (met een strikt gescheiden KNSB- en SGA-competitie) zorgde dat het onduidelijk was hoe het er in de Hoofdklasse (voorheen: Promotieklasse) aan zou toegaan. Naar nu blijkt is dat een poule met maar liefst 12 teams, zodat na 11 wedstrijden zal blijken wie er kampioen wordt, wie er blijft en wie er degradeert. En dat zijn er nogal wat: 6 van de 12! Voor de Raadsheer is dat een extra zorg, omdat de KNSB-spelende verenigingen altijd spelers uit de "hogere" teams kan halen om ze te laten spelen. Tijd om het reglement hierop aan te passen, SGA!

Gelukkig hebben wij ook versterking gekregen. En wat voor versterking! Voor het eerst in de geschiedenis hebben we met Hing Ting Lai (2457!) een IM in onze gelederen. Ook de sterke spelers Tobias Kabos (2304) en Martijn Woudsma (2206) zijn lid geworden. En wel om de beste reden waarom je lid kan worden van de Raadsheer: omdat ze ons een leuke club vinden! Tja, daar hebben ze natuurlijk gelijk in. Het zijn dan ook niet alleen sterke spelers, maar ook leuke mensen. Welkom! En ook Simon Groot (2011) is weer terug van (eigenlijk niet) weggeweest, want hij kan nu ook weer voor ons spelen. Het gevolg is natuurlijk wel dat er enkele spelers uit het eerste team van vorig jaar een stapje terug hebben gedaan. Maar dat maakt de andere teams ook weer sterker! Nog wel van de partij is natuurlijk clubkampioen Ramon van Beemdelust (2011). En verder Stephan Geuljans (1978),  Mustapha Yahia (1923), Olaf Cliteur (1883) en Vincent Visser (1856). Nou, daar kun je toch mee aankomen.

Dat deden we dan ook, op vrijdag 29 september in Amstelveen om Amstelveen 3 te bevechten. We hebben natuurlijk vaak tegen dit team gespeeld in het verleden en we kennen dan ook veel mensen, ook al waren er ook daar enkele KNSB-spelers toegevoegd. Ook voor Hing Ting en Tobias was het natuurlijk bekend terrein, want zij hebben immers beiden bij Amstelveen gespeeld. Martijn speelde deze wedstrijd niet mee. Voor de wedstrijd begon dacht ik dat we aan elkaar gewaagd waren. Maar het ging van het begin af aan goed, heel goed. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik er vanaf het begin af aan vertrouwen in gehad.

Zoals het een clubkampioen betaamt opende Ramon het bal (en de score). Hij speelde aan bord 3 tegen Jeroen Schoonackers (2020). Natuurlijk kwam er een gambiet op het bord waar Ramon toch wat beter mee omging. De aanval die hij kreeg was niet te houden. Elke keer dacht ik dat Jeroen toch weer een oplossing gevonden had, maar uiteindelijk was de druk te groot. Mooi Ramon! Vlak daarna volgde Hing Ting, die aan bord 1 Gijs IJzermans (2139) tegen zich kreeg. Zoals zo vaak bij sterke spelers (en zwakke teamleiders) zag ik lange tijd niet hoe Hing Ting ging winnen, maar op raadselachtige manier kwam hij toch steeds beter te staan. Eigenlijk leek het een beetje op wurgen. 0-2. Het ging heel hard. Mustapha bezorgde ons het derde punt. Hij speelde aan bord 6 tegen de ervaren Eric Roosendaal (1996). Hij speelde het rustig en gedegen. Wel wat sneller dan de anderen, maar toch nam hij voor zijjn doen de tijd. Zo kwam er een sterke aanval op het bord die uiteindelijk niet te stoppen was: 0-3. Het vierde punt zal er al heel lang aan te komen. Vincent stond vanaf het begin aan bord 8 heel goed tegen Harold de Boer (1884). Het duurde eigenlijk langer dan ik verwachtte, maar het punt kwam binnen: 0- 4.

Ja, met zo'n stand heb je er natuurlijk wel vertrouwen in. De winst werd met een remise binnengehaald door Tobias, die op bord 2 tegen Paul-Peter Theulings (2083) speelde. De partij bleef lange tijd in evenwicht, al had Paul-Peter misschen wel voordeel kunnen halen. Deze twee spelers kennen elkaar echter door en door en remise was natuurlijk prima. Stephan Geuljans won vervolgens aan bord 4 van Henk Boot (1984) zoals Stephan zo vaak wint: de stukken steeds beter in het spel brengend en dan de benodigde ruimte vinden. Ondanks een toren meer was het nog opletten, maar dat deed hij dan ook. Simon had het lang geprobeerd aan bord 5 tegen Marcel Laarhoven (2008) en ik dacht eigenlijk ook dat het ging lukken. Maar een uitval van Marcel kon alleen met remise gestopt worden en dat was natuurlijk prima. En dan de arme Olaf. Hij speelde goed en gedegen tegen Nico Louter (1967) maar vroeg of het remise kon worden. Natuurlijk kon dat, dus Olaf ging afruilen. Helaas overzag hij dat er een stuk bleef hangen en toen was het hopeloos. Van pure frustratie speelde hij misschien iets te lang door, maar het zat er niet in.

Wel: 2-6 dus! Een geweldige prestatie. Op vijf borden hadden we immers toch een (iets) sterkere tegenstander tegenover ons. Dat wil zeggen dat het een collectieve prestatie was. En kijk nou eens: we staan bovenaan! Ok, nog 10 wedstrijden te gaan en er zitten nog wel enkele hele sterke teams tussen (VAS 5 kwam met gemiddeld 2206 aanzetten!), maar we hebben de toon toch gezet.

Ten slotte: verwacht van mij geen schaaktechnische analyse of partij-momenten. Maar wel van de spelers misschien? Een partijbespreking op de website of in het clubblad zou leuk zijn. De volgende partij is op woensdag 17 oktober al weer. Uit in Uithoorn, dat wel.

Terwijl sommige teams nog aan het seizoen moesten beginnen, speelde het eerste op woensdag 17 oktober alweer zijn tweede wedstrijd. We waren in Uithoorn bij de Amstel. Daar hebben we de afgelopen tijd vaak tegen gespeeld en steeds hing het erom. Voor de SGA-cup hebben we om die reden zelfs twee keer gespeeld. Ook nu waren we aan elkaar gewaagd. Alhoewel: ze waren eigenlijk aan 6 borden op papier sterker dan wij!

Simon had op verzoek van Willem Hensbergen vooruit gespeeld. Een partij met wisselende kansen, volgens Simon. Zie onderaan dit stuk. Helaas verloor hij deze partij aan bord 4 wel dus op de 17e keken we tegen een 1-0 achterstand aan en dat schaakt niet fijn. Komt bij dat Hing Ting en Martijn er ook niet bij konden zijn dus de voortekenen waren slecht. Gelukkig konden we als invaller de interne koploper, Jack, opstellen.

De eerste uren gebeurde er weinig, in ieder geval weinig waar de teamleider opgewonden van werd. Misschien stonden we op enkele borden een fractie beter (zoals bij Tobias op 1 en Ramon op 3) en op andere borden in mijn ogen een fractie minder (zoals bij Mustapha op bord 6 en Jack op bord 7), maar dat bleek allemaal niet doorslaggevend. Wel kwamen er al snel (al voor tienen) vragen binnen over remises, maar met een 1-0 achterstand was ik daar geen voorstander van. Met mijn beperkte beoordelingsvermogen vond ik op dat moment dat er bij Tobias en Stephan (op 2) weinig muziek in zat, dat Ramon en Olaf (op 5) misschien een fractie beters stonden en Mustapha en Jack nog steeds wat minder. Ze hadden wel veel meer tijd. Bij Vincent op 8 was dat net andersom en ik vond zijn stelling lastig te beoordelen, maar ook daar zag ik het niet direct. Op dat moment was ik somber over de afloop.

Het eerste resultaat kwam binnen om 22.40 uur. Onze Vincent vertrouwde het niet helemaal en kon remise afdwingen. Dat deed hij dus maar, al bleek in de analyse dat er misschien toch wel meer in had gezeten tegen Amstelman bij uitstek Piet Geertsema. En vrijwel gelijk kwam de gelijkmaker en die kwam van... Jack. Hij stond tegen hun Vincent (Jongkind) een stuk voor, maar tegen 3 pionnen en dat leek toch wel overwegend. Zijn stelling was slecht, maar hij kreeg de kans om de nodige pionnen terug te pakken en de stelling in te dringen. Vanaf dat moment speelde Jack als een tijger, al vindt hij zelf nog steeds dat hij de partij als geheel niet goed speelde. Op het eind werd het onhoudbaar en Vincent was zo elegant om een mooi matje te laten uitvoeren. De stand was weer in evenwicht: 1,5 - 1,5.

Het nagelbijten was nog niet voorbij, al kwam er goed nieuws binnen. Mustapha had een mooie aanval, maar zijn tegenstander Theo Hendriks had een vrijpion die al wel akelig ver was. Maar zijn tijd was bijna op en dat werd hem fataal. In grote haast gaf hij zijn vrijpion weg en toen was het eigenlijk afgelopen. De rest kan je wel aan Mustapha overlaten: alweer een punt voor hem. En ook Ramon haalde zijn tweede punt. Lange tijd ging het gelijk op en zelfs leek het positionele voordeel van Ramon tegen Patrick van Lommel vervaagd. Maar met een paar krachtzetten hervond Ramon zich weer helemaal en speelde het heel mooi uit. 1,5 - 3,5.

Dat is natuurlijk een mooie stand, maar nog was niets zeker. Hing Ting, die verplichtingen had om aan de jeugd les te geven, was inmiddels ook binnengekomen (dankzij de onvolprezen Dirk Goes), maar hij stelde me ook niet gerust. Stephan kwam tegen Rik Könst steeds slechter te staan en eigenlijk was er geen houden meer aan. Dat bleek dan ook en Stephan moest helaas opgeven. Tobias stond tegen Joran Donkers het grootste deel van de partij iets beter, maar om er door te komen kostte hem erg veel tijd. Zoveel tijd, dat hij zijn ambitie op den duur op moest geven en in remise moest berusten. Zijn tweede remise, zeer tegen zijn eigen zin in. Maar dat komt vast goed in de komende 9 ronden. Het was dus 3-4.

Mooi dat er in ieder geval een matchpunt binnen was, maar twee is natuurlijk mooier. En weer speelde Olaf als laatste en wel tegen Carel Kok. Eerder in de partij vond ik Olaf wat beter staan, maar dat voordeel was omgekeerd in een mindere stelling. Maar Olaf voelde dat hij de partij remise moest (en kon) maken. Tot het uiterste werd er gevochten en toen Olaf zijn toren moest geven leek alles verloren. Of het eindspel foutloos is gespeeld kun je je afvragen, maar op het eind wist Olaf het ondanks die toren achter toch prachtig tot remise te schuiven. Het is een zeeslang van meer dan 120 zetten geworden en inmiddels was het al na middernacht. Maar de winst was binnen!

Tweemaal winst is prachtig en we staan gedeeld eerste. Maar er komen nog een paar hele zware wedstrijden aan - en geen enkele tegenstander is zwak. Want al die KNSB-verenigingen kunnen in het nieuwe systeem zomaar allemaal sterke KNSB-spelers inzetten. En om het - eerlijk gezegd - overvolle programma af te krijgen staat op de 31e oktober al weer de derde wedstrijd op het programma en wel tegen VAS 6. Dat is dan ook de eerste thuiswedstrijd. De enige woensdag tussendoor spelen we voor de KNSB-cup (waar we als winnaar van de SGA-cup recht op hebben) tegen Volendam.

Hieronder staat de partij van Simon tegen Willem, met commentaar van Simon.

 

Wit: Willem Hensbergen       Zwart: Simon Groot

 

Het is een partij met wisselende kansen geworden. Daarvoor had ik via de mooie manoeuvre f5-f4! een kansrijke stelling opgebouwd. Deze zet was overigens al mogelijk zonder het voorbereidende g5! Pointe is de dreiging Lf5! met actief stukkenspel voor zwart. Fritz geeft in deze stelling al de voorkeur aan de zwarte positie

Na 22. Db3 Pxd4 23. Pxd4 Dxe5 24. Pxf5 Dxf5 vreesde ik voor 25. b5 met tegenkansen. Volgens Fritz is de zet echter gewoon speelbaar. Met 30. Txe4! plaatste wit een kansrijk kwaliteitsoffer.Na 32. Db1 had ik Ta3 moeten doen. In plaats daarvan blunderde ik met Dd5?

In de slotstelling overzag ik in tijdnood de remisecombinatie Tf8xf3+. In plaats daarvan speelde ik Df6 waarna Db3+ een stuk wint.

 

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen : we hebben op vrijdag 23 november bij ENPS 1 opnieuw gewonnen en weer was het 3,5-4,5. Fantastisch natuurlijk: 4 overwinningen en nog volop in de race voor het kampioenschap. Maar het gestel van de teamleider wordt wel op de proef gesteld, want van een leien dakje gaat het toch allemaal niet. Enfin, ENPS 1 is natuurlijk ook wel een sterk team.

Het begin van de avond was verwarrend. Het was erg druk omdat er twee teams van ENPS thuis speelden en daar is de zaal eigenlijk niet op berekend. Mustapha Yahia was er niet en hij bleek het vergeten te zijn. Maar hij heeft zijn maaltijd abrupt beëndigd en spoedde zich alsnog naar de pastorie van de Vredeskerk. Daar begint hij met 25 minuten achterstand aan zijn partij op bord 4 tegen de sterke Peter Hoekstra. Die tijdsachterstand buigt hij al snel om tot hij uiteindelijk bijna op tijd dreigt te winnen, maar helaas geldt dat niet voor de stelling op het bord. De opening van Vincent Visser op bord 8 - waar de ex-clubkampioen van ENPS en ex-kampioen van ons Kattenburger Open Steve Michel zit - plaatst mij voor een raadsel. Maar dat zegt niks. Rond half 10 lijken beide heren mij minder te staan. Stephan Geuljans speelt op bord 2 tegen Francisco Hernandez - een sterke speler (2129), maar waar hij tijdens de SGA-cupwedstrijd vorig jaar wel van won. Hij lijkt mij beter te staan en dat geldt ook voor Olaf Cliteur, die op bord 7 ook al geen makkie heeft (niemand overigens) tegen Peter Nitschke. Hing Ting Lai speelt op bord 1 tegen Aran Köhler, de sterkste speler van ENPS. Aran speelt altijd mooie en creatieve partijen en al gauw gebeurde dan ook wat ik al vermoedde: ik begreep het niet meer. Ramon van Beemdelust staat op bord 3 heel erg gelijk tegen Tom Bottema, waar hij voor de cup vorig jaar ook remise tegen speelde maar dat was bepaald geen rustige remise. Tobias Kabos wilde graag een keer op een lager bord, mede omdat de dag erop weer een wedstrijd wachtte. Hij speelde daarom aan bord 6 tegen de sterke Duitse troef van ENPS: Stefan Lehmann. Ik zag vooralnog weinig voordeel, maar wat zegt dat? En ten slotte speelde Simon Groot op bord 5 tegen Ardin Bosboom. Ik kan daar eigenlijk heel weinig van zeggen om de simpele reden dat hij zo ingesloten zit dat ik er niet bij kan. Fysiek bedoel ik dus.

Een uurtje later staat Hing Ting inmiddels ook duidelijk beter en ook Tobias is in opmars. Maar Olaf heeft geen voordeel meer en komt steeds minder te staan. Dan beginnen de uitslagen te komen en die zijn in eerste instantie niet gunstig voor ons. Ramon zit al vroeg in een eindspel van loper (Ramon) tegen paard en een gelijk aantal pionnen, maar helaas verliest hij een cruciale pion en dan is het al snel niet meer te houden: Dit keer opent hij het bal dus in negatieve zin, jammer.Vincent krijgt remise aangeboden en daar wil hij eerst niets van weten, maar na lang denken komt hij erachter dat hij niet meer heeft. En met Mustapha gaat het helaas erg mis, waardoor hij de strijd moet staken. Het staat dus 2,5-0,5. Oei.

En toch... het lijkt nog heel wel mogelijk om er minstens een gelijkspel uit te slepen. En inderdaad keert het tij. Simon speelt zijn partij minutieus en gedecideerd. Als ik er toch eindelijk even bij kan om te zien hoe het loopt zie ik hem de genadeklap uitdelen: mooi Simon. Tobias dringt zijn tegenstander steeds meer in het nauw en er is geen ontkomen meer aan: een fraaie overwinning kan bijgeschreven worden. We staan dus weer gelijk: 2,5-2,5.

Voor Hing Ting geldt eigenlijk hetzelfde: hij krijgt steeds meer overmacht. Aran vecht nog door, maar aan zijn lichaamstaal zie ik al dat het niet meer gaat. En inderdaad wint Hing Ting. Wat is die gast toch goed. Helaas gaat het mis bij Olaf. Dat mag geen verbazing wekken als je hoort wat hij die dag allemaal achter zich had; niet dat Olaf dat als excuus heeft gebruikt overigens. Dat hoeft ook niet: verliezen kan nu eenmaal. Dus: 3,5-3,5.

Alleen Stephan speelt nog. Niet goed voor zijn zenuwen: zo'n stand en het lot van het team op zijn schouders. Hij had al eerder geïnformeerd of hij remise kon bieden, maar op dat moment stonden we nog 2,5-0,5 achter dus dat ging niet. Gelukkig maar, achteraf gezien. Met het zweet in zijn boord speelt hij door en dat doet hij heel goed en behendig. Op de manier waarop ik hem al eerder heb zien winnen en die bewondering afdwingt wint hij de partij. En wint het eerste zijn vierde wedstrijd. Heerlijk.

Goed. Even kort ademhalen en dan gaan we op 12-12 weer verder. Dan spelen we thuis tegen Caissa 7. Dat is het "zwakkere" van de twee Caissateams, want Caissa 6 staat nu 3 bp boven ons. Maar dit team staat ook niet voor niets gedeeld derde, dus we moeten weer aan de bak. Dat is de vijfde wedstrijd. Volgend jaar volgen de volgende zes. Dat jaar - 2019 - kunnen we hoe dan ook met opgeheven hoofd ingaan.  

 

De Raadsheer-beschermengel houdt nog steeds stand en hielp het eerste team aan zijn vijfde overwinning - voor de vierde keer met 4,5-3,5. Prachtig resultaat weer, maar de teamleider werd opnieuw 10 jaar ouder. Naar schatting is hij nu circa 160 jaar oud.

En de voortekenen waren nog wel zo goed op die woensdag 12-12. Het team was zelfs overbezet en verscheen in zijn sterkste opstelling ooit. Olaf speelde niet mee, ook al omdat hij zich niet zo lekker voelde en bleef lekker thuis Ajax kijken. De bezoekers, Caissa 7, is het "zwakkere" van de twee Caissateams en er werd gefluisterd dat ze 4 invallers hadden. Maar ze hebben ook een flinke bak sterke spelers om uit te putten! Ramon rekende zich al van tevoren rijk; een neiging die ik onmiddellijk de kop in trachtte te drukken. Want als het eerste dat gaat doen, dan weet je het wel.

Na een dikke anderhalf uur kwam er wat tekening in. Tobias (bord 2 tegen David Laan, 1963) en Stephan (bord 5 tegen Kees Sterrenburg,1935) stonden erg goed, maar minder vrolijk werd ik van de stellingen van Simon (bord 4 tegen Martin Bottema, 2071) en Ramon (bord 6 tegen Angelo Spiler, 2068). Ja, u leest het goed: Stephan en Ramon op de borden 5 en 6. Dat is Ramon niet goed bevallen, want zijn spel (sorry Ramon) was niet om over naar huis te schrijven en Angelo had geen problemen met de Blackmar-Diemer. Om 21.45 uur was het gebeurd en stonden we 0-1 achter. Oei.

Mustapha (bord 7 tegen Evgeny Shklovskiy, 1931) speelde - zeker voor zijn doen - erg rustig en zelfs behoudend. Dat leek grosso modo gelijk te staan. Vincent (op bord 8 tegen Tom Meintser, 1690) won een kwaliteit en Stephan stond er al eentje voor. Hing Ting (bord 1 tegen Dennis Brouwer, 2263) was naarstig op zoek naar het voordeel, maar tegen een sterke speler als Dennis heeft zelfs Hing Ting dat niet zomaar. Martijn (bord 3 tegen Paul Hummel, 2100) stond wel beter maar dat voordeel ebde wat weg. Bovendien had hij wel akelig veel tijd verbruikt. En dat increment is bij de SGA natuurljk maar de helft van wat hij meestal gewend is...

Weer wat later is ons eerste punt binnen. Tobias had van kiet af aan beter gestaan; het ratingverschil was ook gewoonweg te groot. Hij kreeg zelfs de gelegenheid om mat te zetten: 1-1. Tegelijk ging het niet goed bij Mustapha: hij verloor een belangrijke pion en kwam gelijk flink in het nauw. Simon was echter weer wat teruggekomen. Bij Martijn baarde vooral de klok mij veel zorgen. Bij Mustapha was het inderdaad niet meer te houden en bij Martijn komt zijn tegenstaner ruw zijn stelling in. En dus stond het 1-3...

Dat blijft tot half 12 op het bord staan. Maar dan gaat het snel en komt die Raadsheer-beschermengel in actie. Zoals zo vaak wint Hing Ting  schijnbaar uit het niets (voor mij dan), geweldig! Hoe doet-ie dat toch? Vrijwel tegelijk wint Stephan: hij had zijn kwaliteit voorsprong ingeruild tegen een vrijpion. Het vereiste heel secuur spel maar dat kun je wel aan Stephan overlaten en uiteindelijk was die vrijpion winnend. Gelijk dus! Dan verzilvert ook Vincent zijn al de hele tijd betere stelling. Hij moest wel even hergroeperen, maar toen maakte hij het ook gedecideerd af. Simon zit met een pion minder in een pot remise eindspel. Als hij de stand hoort biedt hij remise en dat werd aangenomen: er zat niet meer in. En ja hoor, daar was hij dus weer: de 4,5-3,5 overwinning.

Pffff. Maar we gaan wel als (mede) koploper van de SGA-competitie het nieuwe jaar in. We hebben aan dit front nu even rust tot 31 januari; dan spelen we uit tegen Amsterdam West 3. Dat is de eerste van nog zes wedstrijden die we dit seizoen nog moeten spelen. Het blijft hard werken, maar de eerste helft van het seizoen is er eentje om in te lijsten. Allemaal heel erg bedankt!

 

2018 10 31 Raadsheer 1 VAS 6 1 4 kleiner2018 10 31 Raadsheer 1 VAS 6 5 8 kleiner

Raadsheer 1 wint voor de derde keer op rij in een zeer spannend duel met VAS 6. Met een winst van 4½ - 3½ trok Raadsheer 1 uiteindelijk aan het langste eind. Weer uitstekend gedaan mannen. You make us proud!!

01 kleiner

Op 20 februari speelde Raadsheer 1 tegen Fischer Z 2. Het werd een ruime overwinning. Maar helaas moest de teamleider zelf op dezelfde avond spelen voor het derde, waardoor een verslag moeilijjk werd. Maar gelukkig heeft Tobias Kabos nu toch een verslag gemaakt. En het voordeel is: hij kan WEL schaken. Hier is het verslag; bedankt Tobias.

We hadden het tegen Fischer Z 2 weer eens zonder Hing Ting te stellen. Dat ging eerder mis tegen Amsterdam West 3 (‘niet best in West’ kopte Gerie zwartgallig), maar tegen dit team zou het ook wel ‘op eigen kracht’ moeten kunnen lukken. Die jongen heeft ook nooit zin om te schaken.

Mustapha (bord 7, zwart) had binnen no time een eindspel op het bord. Een eindspel dat mij ietsje slechter voor hem leek, maar ik bleek de enige te zijn die er zo over dacht en ze kwamen snel remise overeen.

Ramon (bord 3, zwart) toverde een grappig huisvariantje in de Trompovsky op het bord. In het middenspel dacht ik dat zijn tegenstander beter stond omdat het witte paard op e4 sterker was dan zijn tegenhanger op a5, ondanks dat de witte koning in het centrum (op e2) was gestrand. Toen zijn tegenstander wat te traag speelde, kon Ramon de paarden afruilen en stond hij ineens beter en won even later. Zo snel kan het dus kennelijk gaan.

Martijn (bord 1, zwart) zocht wat te vroeg complicaties op in het Konings Indisch en zijn tegenstander kon daarvan profiteren, maar speelde het ook niet optimaal. Het was ook wel complex allemaal. De stelling bleef toch lang lastig voor zwart. Er gebeurde van alles en later mocht hij blij zijn met zijn remise. Martijn (‘Woudje’ voor intimi) ontwikkelt zich duidelijk nog als schaker/persoon, want vroeger zou hij door zijn gegaan tot het bittere eind met alle risico’s van dien.

De tegenstander van Simon (bord 4, wit) bood zo rond zet 20 remise aan en Simon accepteerde dat, terwijl hij toch eigenlijk een stelling had die je graag zou moeten willen spelen (niet dat hij nou huizenhoog gewonnen stond - dat zeker niet - maar het positionele voordeeltje voor wit was er). Er bleken echter logistieke redenen ten grondslag te liggen aan deze acceptatie. Het zag er inmiddels ook niet echt naar uit dat we dit bordpunt nou keihard nodig hadden voor de 2 MP. Mijn indruk van Simon so far is dat hij heel solide is en dat is een prettig type speler om in je team te hebben. Een soort bouwsteen.

Mijn tegenstander deed al snel wat dingetjes verkeerd in de opening en ondanks dat we allebei erg langzaam speelden (als in: lang over onze zetten nadachten), was de partij toch op zet 18 al voorbij. Ik was wat bekender met de opening/de resulterende structuur dan hij.

De stelling van Olaf – en in dit geval bedoel ik specifiek de opstelling van de witte stukken – zag eruit als een Yugoslav Attack tegen de draak (Le3+Dd2+0-0-0 met agressieve bedoelingen als h4, h5 en “sac sac mate”), maar het zwarte tegenspel was in geen velden of wegen te bekennen. Na een paar nauwkeurige aanvalszetten was ook dit bordpunt binnen.

Grappig genoeg heb ik van de winstpartijen van Wim en Stephan precies niks gezien. Meestal zijn het de stille remises die zich aan je aandacht onttrekken, niet de winstpartijen. Stephan zat ook wel een beetje verstopt in het hoekje. Of misschien zat ik al in de derde helft. In ieder geval top gedaan - en dat geldt voor het hele team!

Was deze 6½-1½ overwinning nou ruim uitgevallen? Geflatteerd wellicht? Gezien het wedstrijdverloop eigenlijk niet echt, maar zo’n score verwacht je niet bij een relatief klein ratingverschil van 75 punten.

Over een mogelijk kampioenschap ga ik niet speculeren, maar zie http://www.sgaschaken.nl/competitie/standen-en-uitslagen/promotieklasse/ voor dingen als de stand.

 

Op donderdag 21 maart moest het eerste team voor de tweede keer naar Amsterdam West, dit keer om tegen het vierde team te spelen. Twee ronden eerder was de ontmoeting met het derde team slecht afgelopen, maar nu moest het beter gaan. Helaas was Simon Groot dit keer verhinderd, maar van de andere kant kon Hing Ting Lai gelukkig meespelen. Martijn Woudsma speelt uit ook niet mee, dus we hadden een invaller nodig. Opnieuw was Jack Smith gelukkig van de partij. De stemming aan het begin van de avond was opgetogen: de koploper en gedoodverfde kampioen Caissa 6 had twee dagen eerder thuis onverwacht verloren dus er werd weer bloed geroken. We konden ze zelfs inhalen, maar dan moesten we wel met 0-8 winnen. Dat zou wel niet lukken, maar het idee was toch om de nodige bordpunten te winnen. Wel, een monsterzege werd het zeker niet maar we hebben wel gewonnen. Al was het andermaal soms op miraculeuze wijze.

De eerste uren gebeurt er in mijn ogen nooit zo veel, dus ik heb even bij de bar met mensen zitten kletsen. Daar stond ook Nederland - Wit Rusland aan (het werd 4-0), maar dat kan mij eerlijk gezegd weinig boeien.Wel kwam er al snel wat tekening in de wedstrijd: Hing Ting (1) en Tobias Kabos (2) leken me al goed te staan, maar Mustapha Yahia (6) stond toch al duidelijk minder. Mustapha is trouwens ook lid van deze vereniging en geeft daar zelfs schaakles. Ramon van Beemdelust (3) had zich klaarblijkelijk goed voorbereid, want hij liet de zetten achter elkaar op het bord komen en verbruikte nauwelijks tijd. Hij vloog zijn tegenstander flink naar de keel; misschien een tikje al te voortvarend?

Afgeleid door een politieke discussie als gevolg van de uitslagen van de Provinciale Staten verkiezingen had ik even wat gemist, maar toen ik zo rond 21.45 uur terug kwam stond Mustapha inmiddels 2 pionnen achter met een m.i. hopeloze stelling. Stephan Geuljans (4) wil graag remise bieden want hij is erg moe. Het is er niet het goede moment voor, maar na lang aandringen ga ik akkoord. Maar blijkbaar is het remise-aanbod afgewezen, want er werd gewoon doorgespeeld. Even later staat Hing Ting steeds beter en ook Ramon staat nog steeds goed. In mijn - niet zo heel goede - ogen staan Stephan, Olaf Cliteur (5) en Vincent Visser (8) dan gelijk, maar Mustapha en Jack (7) staan minder. En de stelling van Tobias begint er nu ook eng uit te zien. Wat gaat dat worden? Van Mustapha vraag ik mij zelfs af waarom hij nog doorspeelt.

Maar dan gebeurt er een wonder! Mustapha had eigenlijk niks, maar toch wist hij wat tegenspel te creëren. Misschien hierdoor verrast gaat zijn tegenstander de fout in en geeft een volle toren weg! Volkomen onverwacht tovert Mustapha dus een overwinning te voorschijn. We staan met 0-1 voor. Dat geeft de moraal natuurlijk een oppepper, maar er moest nog wel wat gebeuren. De stelling van Tobias lijkt mij moeilijk, maar hij krijgt een remise-aanbod en dat moet hij eigenlijk wel aannemen. Als Hing Ting al problemen had, heeft hij die opgelost en even later haalt hij het volle punt binnen - zoals we dat van hem gewend zijn. Bij Olaf staat inmiddels alles behoorlijk vast en ook daar wordt het dus remise. Het staat 1-3.

Toch waren we er nog zeker niet. Weliswaar ziet het er bij Vincent steeds beter uit, maar Stephan bezwijkt aan een onoplosbare mataanval. Inmiddels leek mij het voordeel van Ramon wat minder, maar hij toverde  - na heel veel intensief gereken - een mooie zettenreeks op het bord, waarbij zijn tegenstander weinig anders kon doen dan verdedigen. Gelukkig trok Ramon aan het langste eind en het staat 2-4. Precies op dat moment krijgt Vincent een remise-aanbod , dus vraag ik Vincent om dat onmiddellijk te accepteren en de winst is binnen. Nu speelt alleen Jack nog. Jack stond afwisselend minder en dan weer beter, maar de stelling die resulteerde leek toch erg remise-achtig. Maar Jack weet dan op de meest onverwachte wijzen kansen te creëren en dat gebeurde nu ook. Dat kwam vooral door de kwetsbare zwarte koning. Jack won zelfs een stuk, maar wel tegen 2 pionnen. Daardoor ontstonden er toch weer tegenkansen. Zetherhaling (of eigenlijk 3x dezelfde stelling) dwong uiteindelijk toch remise af. We hadden met 3-5 gewonnen.

Goed, we staan nu op mp gelijk met Caissa 6, maar op bp achter. De volgende wedstrijd draait het erom, want op woensdag 10 april spelen we thuis tegen Caissa. Laten we dan zo sterk mogelijk opkomen, want bij winst zijn we er weliswaar nog lang niet maar bij verlies zit er geen kampioenschap meer in. Normaal gesproken is Caissa in de breedte sterker dan wij, maar zoals bekend weet je nooit hoe een koe een haas vangt. Ik heb overigens nog nooit een koe een poging daartoe zien doen, maar enfin. Het is in ieder geval al fantastisch dat wij deze strijd op dit niveau kunnen voeren dus we gaan er wel tegenaan.

2019 04 10 Raadsheer 1 Caissa 6

Raadsheer 1 verliest van Caissa 6 met 3½ - 4½. Meer zat er helaas niet in.

Uitslagen en stand

De Raadsheer 1 is bezig met een prachtig seizoen. Van de eerste acht ronden hadden we maar liefst zeven keer gewonnen en één keer ging het mis. Daarmee stonden we op mp gedeeld eerste, want Caissa 6 had dezelfde palmares. Ze hadden wel meer bp. Toen op woensdag 10 april in een thuiswedstrijd de onderlinge ontmoeting op het spel stond, voelde dat dan ook als een soort - voorlopige - apotheose. Natuurlijk wisten we dat het zwaar ging worden, maar het team was tot in de haarvaten gemotiveerd. We waren zelfs overcompleet en Vincent was akkoord om niet mee te spelen. Ramon was er speciaal een dag eerder voor terug gekomen van vakantie. We hebben ons dan ook met man en macht geweerd. Helaas was het net niet genoeg. Maar we hoeven ons zeker niet te schamen.

Op de avond zelf bleek dat Mustapha ziek was. In allerijl werd daarom Wim geronseld om in te vallen en gelukkig was hij daartoe bereid. Caissa had ook een invaller. Maar ja: als die invaller Jasel Lopez is, wat is dan nog een invaller? HIj speelde dit seizoen nog niet extern voor Caissa, maar is er wel lid. Voor wie hem niet kent: het is een potentiële IM uit Aruba met nu een rating van 2399 - en stijgende. Dus ook Hing Ting had tegenstand die avond. En toen ik de rest van het team zag was het wel duidelijk dat we echt de sterren van de hemel zouden moeten schaken. Ze waren gemiddeld slechts 8 punten per bord sterker, maar vrij naar wijlen Bomans: een statisticus kan goed verdrinken in een sloot van gemiddeld 1 meter diep. Dit werd namelijk vooral door twee borden veroorzaakt: aan de borden 3 en 5 waren wij op papier flink sterker. Let wel: op papier. Enfin, aan de slag.

Zoals bij dit soort wedstrijden gebruikelijk duurde het uren voordat er enige tekening in de strijd kwam. Het zou leuk zijn als iemand van het team een leuke partij op de site zou zetten en dat hoeft niet per se een winstpartij te zijn. Rond 22.00 uur leken alleen Tobias en Martijn mij beter te staan, terwijl ik minder blij was met de stellingen van Stephan en Wim. Over de rest had ik nog weinig oordeel en het kon dus nog alle kanten op. De eerste uitslag die 20 minuten later binnenkwam was van Simon: hij had minder tijd, een gelijkwaardige tegenstander en het stond erg vast dus remise was vast wel terecht. Maar liefst voortaan wel even overleg. Wim kwam het wel vragen, maar dat halfje kwam nooit tot stand. Die remise bleef lang de enige uitslag op het scorebord. Waarvoor we op facebook trouwens complimenten kregen uit Zweden.

Het tweede halfje kwam van Olaf: dat was prima gezien de stelling en met deze tegenstander. Wel was het steeds duidelijker dat het moeilijk zou gaan worden en dat de ontknoping van de kopborden zou komen. Want al ras verloor Stephan; hij had een moeilijke partij tegen een jeugdspeler die zich taai verdedigde en uiteindelijk een winnende overval had. Knap gespeeld van Kasper, maar niet leuk voor ons. Helaas verloor ook Ramon. Zijn Blackmar-Diemer bracht tegenstander Alje niet van zijn stuk en Ramon heeft die pion nooit meer teruggezien. Het ging eigenlijk van kwaad tot erger; ik denk dat het er niet in gezeten heeft. Wel jammer, maar kan gebeuren. Gelukkig bracht Martijn een punt voor ons binnen. Hij stond al de hele tijd goed en steeds beter en kwam redelijk hard binnen in de stelling van zijn tegenstandster. Dat punt was verwacht; tot nu toe geen verrassingen en een stand van 2-3.

Helaas kon ook Wim het niet meer houden al deed hij zijn stinkende best: dat was een te groot houttekort. Met een mooie combinatie haalde Tobias - die al langere tijd erg goed stond - het volle punt binnen tegen de sterke, sympathieke teamleider Arno. Dus speelde alleen nog Hing Ting aan bord 1. Hij had wel materiaalwinst geboekt, maar zijn koning stond wel op de tocht. Helaas kon hij een eeuwig schaak niet met goed fatsoen vermijden en moest hij zijn eerste halfje incasseren. Het werd dus 3,5-4,5. Verdiend gewonnen door Caissa, maar helaas dus geen kampioenschap voor ons.

En nu? Nu staan we geen eerste, maar vierde. Caissa is de overduidelijke kampioenskandidaat. met 16 uit 9. Daaronder staan drie team met 14 uit 9 waaronder wij. Maar VAS 5 en Zukertort 3 hebben meer bp. Het is nog steeds een prachtig seizoen, want in zo'n klasse met zo'n tegenstand meespelen voor het kampioenschap van de SGA is toch wel heel mooi. De laatste twee wedstrijden worden in mei gespeeld tegen hekkensluiter ENPS 2 en het op papier sterkste team - VAS 5. Ik zal daar helaas niet bij zijn, alhoewel vakantie natuurlijk wel een fijne reden is. Olaf zal het teamleiderschap dan overnemen. Daarom zal ik dit verslag nu maar alvast afsluiten met het uitspreken van mijn hartelijke dank aan alle spelers en invallers van het eerste team voor hun inzet en motivatie. En dat is niet per se afhankelijk van de score. Ik vond het een prachtig seizoen om teamleider te zijn. Toch wil ik even één persoon apart noemen: Tobias Kabos. Hij heeft elke wedstrijd nog meegespeeld en aan de kopborden een score van 7,5 uit 9 gehaald. Daarnaast was hij altijd bereid om mee te denken, mee te helpen bij het uitnodigen van de spelers en heel aanspreekbaar als het mijn schaakcapaciteiten weer eens te boven ging. En verder: gewoon nog 4 punten pakken!

Dit keer wil ik ook even de persoonlijke uitslagen vermelden, met actuele ratings:

1 Hing Ting Lai (2450)                       - Jasel Lopez (2399)                0,5 - 0,5

2 Tobias Kabos (2303)                      - Arno Bezemer (2275)             1 - 0

3 Martijn Woudsma (2221)                - Annemarie Volkers (1943)      1 - 0

4 Ramon van Beemdelust (2054)      - Alje Hovenga (2173)               0 - 1

5 Stephan Geuljans (2018)                - Kasper Bleeker (1767)            0 - 1

6 Simon Groot (2002)                         - Robbert van 't Kaar (2036)     0,5 - 0,5

7 Wim Postema (1841)                       - Abe Willemsma (2087)          0 - 1

8 Olaf Cliteur (1844)                            - Paul Schipper (2063)            0,5 - 0,5

 

Scorebord klein

Door: Rob Baas

Raadsheer 1 kwam in Amsterdam de Pijp tegen ENPS 2 niet verder dan 4-4 en voldeed niet aan de verwachting van winst tegen de hekkesluiter uit de SGA Hoofdklasse. Het regende de hele avond: buiten druppels en binnen remises. Na 6 halfjes op rij van Stephan, Vincent, Olaf, Simon, Mustapha en Harmen zorgde Ramon voor de eerste winst met een leuke en boeiende partij. Zijn tegenstander kon alleen nog mat voorkomen door op te geven wat ook gebeurde. Alle ogen waren toen gericht op Tobias. Helaas verloor hij zijn partij zodat het eerste genoegen moest nemen met een gelijkspel.

Tussenstand SGA Hoofdklasse

Verslag ENPS