Amsterdam

Schaakvereniging De Raadsheer
anno 1922

Nu ronde 6 is gespeeld op 10 oktober is het weer een mooi moment om eens naar de stand te kijken. Maar eerst moeten we constateren dat het nog steeds loopt als een tierelier! We zien telkens nieuwe mensen binnenkomen en hopen natuurlijk dat zij terugkomen. De avonden worden zeer goed bezocht en op 10/10 ontwaarden we maar liefst 40 Raadsheerleden! Nu moet eerlijk gezegd worden dat dit ook kwam omdat er twee teams van de Raadsheer tegen elkaar speelden: Raadsheer 5 speelde tegen Raadsheer 4; zij spelen allebei in de 4e klasse. De mensen van Raadsheer 4 zijn allemaal nieuwe leden: zij zijn als team overgekomen. Ze hebben nog niet heel veel schaakervaring, maar dat wil niet zeggen dat er niet het nodige talent aanwezig is. Ook leuk om te zien dat er maar liefst drie vrouwen in dit team spelen. Hopelijk vinden de nieuwe leden het zo leuk bij ons dat ze ook buiten de externe partijen eens komen kijken. Jullie zijn in ieder geval van harte welkom! De onderlinge uitslag pakte nogal goed uit voor het vijfde, maar dat doet er verder niet toe.

Intern staat Jack nog steeds fier bovenaan en hij heeft inmiddels een riante voorsprong opgebouwd. Tegen Ramon speelde hij remise, maar de rest won hij. En een score van 5,5 uit 6 mag er natuurlijk zijn! Ramon staat tweede met 4,5 uit 5. Hij zal nog wel een inhaalpoging doen waarschijnlijk. Harmen kon zich veroorloven om oneven te zijn en blijft gewoon derde.

Maar dan de grote verrassing: Casper staat vierde in het algemeen klassement, nog boven Olaf en boven de de top van groep 2! Hij speelde overigens extern. Natuurlijk leidt hij daarmee ook in groep 3.Toch wel op wat afstand volgen  Simon en Victor, de nummers 2 en 3 van groep 3. Daartussen staan nog heel wat mensen uit groep 2, aangevoerd door Douwe Jan. Zijn winst op Vincent (die hem zelf overigens ook verraste) legde hem geen windeieren: de zesde plek en de kop van groep 2. Maar daar is een harde strijd gaande. Anjo (van Ramon) en Rob S (van Jack) verloren weliswaar , maar staan nog vlakbij evenals de afwezige Ton.

Hopelijk kunnen we deze positieve ontwikkelingen volhouden. Volgende week zal het overigens rustig zijn want het eerste team speelt uit tegen de Amstel en het zesde team ook al uit tegen de Volewijckers.  

Na degradatie komt toch altijd weer de spanning om in het nieuwe seizoen toch te promoveren. De Raadsheer 2 is versterkt én we spelen nu een klasse lager, dus succes lijkt verzekerd, maar maak het maar waar!

Onze Almeerse topspeler André de Roo kon niet op maandag en Gerie (met auto, wat erg handig was) verving hem. Teamleider Peter Voets verraste vriend en vijand door Jack Smith, onze huidige ongekroonde leider van de interne competitie, op bord 1 te zetten. Vervolgens werd het team volgens rating ingedeeld. Zelf nam ik Rinus en Jack mee uit Amsterdam en 'natuurlijk' reed ik te ver de polder in. Wegversperringen en nieuwe viaducten stonden niet op mijn navigatie dus werd het flink omrijden. Maar om kwart over acht traden we met de nodige zenuwen aan hopend dat alles goed zou gaan, dat wil zeggen een mooie ruime overwinning. Na 15 minuten stond het eerste punt al op de lijst. Wim(bord 5) won in no time van Jeroen Duin die dacht een soort Cochrane gambiet met verwisselde kleuren te kunnen spelen. Daardoor had ik genoeg tijd om de echte match te volgen. Na dik één uur spelen stonden we goed. Geen rare openingsperikelen en de meesten hadden een mooie stelling weten op te bouwen. Alexander (bord 4) had ruimteoverwicht, maar na dameruil zat er niet veel meer in. Hij is niet de figuur om saaie stellingen eindeloos uit te pielen, dus uiteindelijk werd er tot remise besloten. Dat zou hem achteraf nog berouwen!!!

Met deze voorsprong (½-1½) zagen we Gerie (bord 7) een kwaliteit winnen en even later won Harmen (bord 6) dat ook. Geen vuiltje was er aan de lucht.

Rinus(bord 8) wint via een geraffineerd paardvorkje plotsklaps twee stukken! De tegenstander gaf gedesillusioneerd op. Met de winststellingen van Gerie en Harmen waren we virtueel al winnaar.

Gerie maakte het daarna ook perfect af. Hij won nog een stuk, terwijl de tegenstander nog in troebel water poogde te vissen, maar na één schaakje was het wel bekeken (½-3½).

Spoedig daarna won ook Harmen. Zijn tegenstander kon een door de loper gedekte vrijpion creëren, maar na ruil tegen de toren was het pionnen eindspel vrij simpel te winnen. De overwinning was dus binnen (½-4½).

Onze drie topborden speelden in de eindspelfase. Een nogal saaie stelling van Jacob, die erg naar remise neigde kreeg een opleving door afruil en het ontstaan van een gedekte vrijpion. Jacob had alla Capablanca uitstekend gezien dat deze pion zowel door het paard als de toren niet meer tegen te houden was. Zijn tegenstander moest een stuk offeren maar daarmee was het punt binnen (½-5½).

Twee partijen (Jack en Hans) waren nog bezig. Jack had een goede stelling, maar niet echt voordeel. Hans stond behoorlijk onder druk.

Vrijwel niemand zag het fraaie paardoffer op h6 van Jack (bord 1) aankomen, maar toen het gebeurde was het duidelijk. Mat of materiaalverlies was het gevolg. Zijn tegenstander koos voor kwaliteitsverlies, maar had daarna niets meer in te brengen. Hans (bord 2) leek steeds slechter te komen staan. Zijn stelling was eigenlijk een rommeltje. Aan beide zijden werd driftig gebruik gemaakt van penningen. Uiteindelijk verloor hij een kwaliteit, maar toen zijn paard naar e5 kon en via f3 verschillende dreigingen uitvoerde, kwam Hans in vorm. Dat zijn de stellingen die hij het liefst speelt. Het werd de tegenstander zo ingewikkeld gemaakt dat zelfs een kwaliteit terugofferen nadelig zou zijn. Uiteindelijk ging zijn tegenstander door de vlag en werd de eindstand ½ - 7½. Een prachtig resultaat.

De nieuwe competitie-opzet (met een strikt gescheiden KNSB- en SGA-competitie) zorgde dat het onduidelijk was hoe het er in de Hoofdklasse (voorheen: Promotieklasse) aan zou toegaan. Naar nu blijkt is dat een poule met maar liefst 12 teams, zodat na 11 wedstrijden zal blijken wie er kampioen wordt, wie er blijft en wie er degradeert. En dat zijn er nogal wat: 6 van de 12! Voor de Raadsheer is dat een extra zorg, omdat de KNSB-spelende verenigingen altijd spelers uit de "hogere" teams kan halen om ze te laten spelen. Tijd om het reglement hierop aan te passen, SGA!

Gelukkig hebben wij ook versterking gekregen. En wat voor versterking! Voor het eerst in de geschiedenis hebben we met Hing Ting Lai (2457!) een IM in onze gelederen. Ook de sterke spelers Tobias Kabos (2304) en Martijn Woudsma (2206) zijn lid geworden. En wel om de beste reden waarom je lid kan worden van de Raadsheer: omdat ze ons een leuke club vinden! Tja, daar hebben ze natuurlijk gelijk in. Het zijn dan ook niet alleen sterke spelers, maar ook leuke mensen. Welkom! En ook Simon Groot (2011) is weer terug van (eigenlijk niet) weggeweest, want hij kan nu ook weer voor ons spelen. Het gevolg is natuurlijk wel dat er enkele spelers uit het eerste team van vorig jaar een stapje terug hebben gedaan. Maar dat maakt de andere teams ook weer sterker! Nog wel van de partij is natuurlijk clubkampioen Ramon van Beemdelust (2011). En verder Stephan Geuljans (1978),  Mustapha Yahia (1923), Olaf Cliteur (1883) en Vincent Visser (1856). Nou, daar kun je toch mee aankomen.

Dat deden we dan ook, op vrijdag 29 september in Amstelveen om Amstelveen 3 te bevechten. We hebben natuurlijk vaak tegen dit team gespeeld in het verleden en we kennen dan ook veel mensen, ook al waren er ook daar enkele KNSB-spelers toegevoegd. Ook voor Hing Ting en Tobias was het natuurlijk bekend terrein, want zij hebben immers beiden bij Amstelveen gespeeld. Martijn speelde deze wedstrijd niet mee. Voor de wedstrijd begon dacht ik dat we aan elkaar gewaagd waren. Maar het ging van het begin af aan goed, heel goed. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik er vanaf het begin af aan vertrouwen in gehad.

Zoals het een clubkampioen betaamt opende Ramon het bal (en de score). Hij speelde aan bord 3 tegen Jeroen Schoonackers (2020). Natuurlijk kwam er een gambiet op het bord waar Ramon toch wat beter mee omging. De aanval die hij kreeg was niet te houden. Elke keer dacht ik dat Jeroen toch weer een oplossing gevonden had, maar uiteindelijk was de druk te groot. Mooi Ramon! Vlak daarna volgde Hing Ting, die aan bord 1 Gijs IJzermans (2139) tegen zich kreeg. Zoals zo vaak bij sterke spelers (en zwakke teamleiders) zag ik lange tijd niet hoe Hing Ting ging winnen, maar op raadselachtige manier kwam hij toch steeds beter te staan. Eigenlijk leek het een beetje op wurgen. 0-2. Het ging heel hard. Mustapha bezorgde ons het derde punt. Hij speelde aan bord 6 tegen de ervaren Eric Roosendaal (1996). Hij speelde het rustig en gedegen. Wel wat sneller dan de anderen, maar toch nam hij voor zijjn doen de tijd. Zo kwam er een sterke aanval op het bord die uiteindelijk niet te stoppen was: 0-3. Het vierde punt zal er al heel lang aan te komen. Vincent stond vanaf het begin aan bord 8 heel goed tegen Harold de Boer (1884). Het duurde eigenlijk langer dan ik verwachtte, maar het punt kwam binnen: 0- 4.

Ja, met zo'n stand heb je er natuurlijk wel vertrouwen in. De winst werd met een remise binnengehaald door Tobias, die op bord 2 tegen Paul-Peter Theulings (2083) speelde. De partij bleef lange tijd in evenwicht, al had Paul-Peter misschen wel voordeel kunnen halen. Deze twee spelers kennen elkaar echter door en door en remise was natuurlijk prima. Stephan Geuljans won vervolgens aan bord 4 van Henk Boot (1984) zoals Stephan zo vaak wint: de stukken steeds beter in het spel brengend en dan de benodigde ruimte vinden. Ondanks een toren meer was het nog opletten, maar dat deed hij dan ook. Simon had het lang geprobeerd aan bord 5 tegen Marcel Laarhoven (2008) en ik dacht eigenlijk ook dat het ging lukken. Maar een uitval van Marcel kon alleen met remise gestopt worden en dat was natuurlijk prima. En dan de arme Olaf. Hij speelde goed en gedegen tegen Nico Louter (1967) maar vroeg of het remise kon worden. Natuurlijk kon dat, dus Olaf ging afruilen. Helaas overzag hij dat er een stuk bleef hangen en toen was het hopeloos. Van pure frustratie speelde hij misschien iets te lang door, maar het zat er niet in.

Wel: 2-6 dus! Een geweldige prestatie. Op vijf borden hadden we immers toch een (iets) sterkere tegenstander tegenover ons. Dat wil zeggen dat het een collectieve prestatie was. En kijk nou eens: we staan bovenaan! Ok, nog 10 wedstrijden te gaan en er zitten nog wel enkele hele sterke teams tussen (VAS 5 kwam met gemiddeld 2206 aanzetten!), maar we hebben de toon toch gezet.

Ten slotte: verwacht van mij geen schaaktechnische analyse of partij-momenten. Maar wel van de spelers misschien? Een partijbespreking op de website of in het clubblad zou leuk zijn. De volgende partij is op woensdag 17 oktober al weer. Uit in Uithoorn, dat wel.