Raadsheer

S c h a a k v e r e n i g i n g
♗ De Raadsheer
A m s t e r d a m
Anno 1922

Raadsheer 1 speelt in het seizoen 2018-2019 in de Hoofdklasse.

Uitslagen en standen op de site van de SGA

  • Opstelling
  • Succes voor Raadsheer 1!
  • Het eerste sleept opnieuw winst binnen - voor de poorten van de hel
  • EN WEER WINT HET EERSTE MET 3,5-4,5
  • Raadsheer 1 - VAS 6 4½ - 3½ (31-10-2018)

Ramon van Beemdelust  

Olaf Cliteur                     

Stephan Geuljans            

Simon Groot                   

Tobias Kabos                  

Hing Ting Lai                

Vincent Visser                 

Martijn Woudsma          

Mustapha Yahia              

Teamleider: Gerie Opgenhaffen

De nieuwe competitie-opzet (met een strikt gescheiden KNSB- en SGA-competitie) zorgde dat het onduidelijk was hoe het er in de Hoofdklasse (voorheen: Promotieklasse) aan zou toegaan. Naar nu blijkt is dat een poule met maar liefst 12 teams, zodat na 11 wedstrijden zal blijken wie er kampioen wordt, wie er blijft en wie er degradeert. En dat zijn er nogal wat: 6 van de 12! Voor de Raadsheer is dat een extra zorg, omdat de KNSB-spelende verenigingen altijd spelers uit de "hogere" teams kan halen om ze te laten spelen. Tijd om het reglement hierop aan te passen, SGA!

Gelukkig hebben wij ook versterking gekregen. En wat voor versterking! Voor het eerst in de geschiedenis hebben we met Hing Ting Lai (2457!) een IM in onze gelederen. Ook de sterke spelers Tobias Kabos (2304) en Martijn Woudsma (2206) zijn lid geworden. En wel om de beste reden waarom je lid kan worden van de Raadsheer: omdat ze ons een leuke club vinden! Tja, daar hebben ze natuurlijk gelijk in. Het zijn dan ook niet alleen sterke spelers, maar ook leuke mensen. Welkom! En ook Simon Groot (2011) is weer terug van (eigenlijk niet) weggeweest, want hij kan nu ook weer voor ons spelen. Het gevolg is natuurlijk wel dat er enkele spelers uit het eerste team van vorig jaar een stapje terug hebben gedaan. Maar dat maakt de andere teams ook weer sterker! Nog wel van de partij is natuurlijk clubkampioen Ramon van Beemdelust (2011). En verder Stephan Geuljans (1978),  Mustapha Yahia (1923), Olaf Cliteur (1883) en Vincent Visser (1856). Nou, daar kun je toch mee aankomen.

Dat deden we dan ook, op vrijdag 29 september in Amstelveen om Amstelveen 3 te bevechten. We hebben natuurlijk vaak tegen dit team gespeeld in het verleden en we kennen dan ook veel mensen, ook al waren er ook daar enkele KNSB-spelers toegevoegd. Ook voor Hing Ting en Tobias was het natuurlijk bekend terrein, want zij hebben immers beiden bij Amstelveen gespeeld. Martijn speelde deze wedstrijd niet mee. Voor de wedstrijd begon dacht ik dat we aan elkaar gewaagd waren. Maar het ging van het begin af aan goed, heel goed. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik er vanaf het begin af aan vertrouwen in gehad.

Zoals het een clubkampioen betaamt opende Ramon het bal (en de score). Hij speelde aan bord 3 tegen Jeroen Schoonackers (2020). Natuurlijk kwam er een gambiet op het bord waar Ramon toch wat beter mee omging. De aanval die hij kreeg was niet te houden. Elke keer dacht ik dat Jeroen toch weer een oplossing gevonden had, maar uiteindelijk was de druk te groot. Mooi Ramon! Vlak daarna volgde Hing Ting, die aan bord 1 Gijs IJzermans (2139) tegen zich kreeg. Zoals zo vaak bij sterke spelers (en zwakke teamleiders) zag ik lange tijd niet hoe Hing Ting ging winnen, maar op raadselachtige manier kwam hij toch steeds beter te staan. Eigenlijk leek het een beetje op wurgen. 0-2. Het ging heel hard. Mustapha bezorgde ons het derde punt. Hij speelde aan bord 6 tegen de ervaren Eric Roosendaal (1996). Hij speelde het rustig en gedegen. Wel wat sneller dan de anderen, maar toch nam hij voor zijjn doen de tijd. Zo kwam er een sterke aanval op het bord die uiteindelijk niet te stoppen was: 0-3. Het vierde punt zal er al heel lang aan te komen. Vincent stond vanaf het begin aan bord 8 heel goed tegen Harold de Boer (1884). Het duurde eigenlijk langer dan ik verwachtte, maar het punt kwam binnen: 0- 4.

Ja, met zo'n stand heb je er natuurlijk wel vertrouwen in. De winst werd met een remise binnengehaald door Tobias, die op bord 2 tegen Paul-Peter Theulings (2083) speelde. De partij bleef lange tijd in evenwicht, al had Paul-Peter misschen wel voordeel kunnen halen. Deze twee spelers kennen elkaar echter door en door en remise was natuurlijk prima. Stephan Geuljans won vervolgens aan bord 4 van Henk Boot (1984) zoals Stephan zo vaak wint: de stukken steeds beter in het spel brengend en dan de benodigde ruimte vinden. Ondanks een toren meer was het nog opletten, maar dat deed hij dan ook. Simon had het lang geprobeerd aan bord 5 tegen Marcel Laarhoven (2008) en ik dacht eigenlijk ook dat het ging lukken. Maar een uitval van Marcel kon alleen met remise gestopt worden en dat was natuurlijk prima. En dan de arme Olaf. Hij speelde goed en gedegen tegen Nico Louter (1967) maar vroeg of het remise kon worden. Natuurlijk kon dat, dus Olaf ging afruilen. Helaas overzag hij dat er een stuk bleef hangen en toen was het hopeloos. Van pure frustratie speelde hij misschien iets te lang door, maar het zat er niet in.

Wel: 2-6 dus! Een geweldige prestatie. Op vijf borden hadden we immers toch een (iets) sterkere tegenstander tegenover ons. Dat wil zeggen dat het een collectieve prestatie was. En kijk nou eens: we staan bovenaan! Ok, nog 10 wedstrijden te gaan en er zitten nog wel enkele hele sterke teams tussen (VAS 5 kwam met gemiddeld 2206 aanzetten!), maar we hebben de toon toch gezet.

Ten slotte: verwacht van mij geen schaaktechnische analyse of partij-momenten. Maar wel van de spelers misschien? Een partijbespreking op de website of in het clubblad zou leuk zijn. De volgende partij is op woensdag 17 oktober al weer. Uit in Uithoorn, dat wel.

Terwijl sommige teams nog aan het seizoen moesten beginnen, speelde het eerste op woensdag 17 oktober alweer zijn tweede wedstrijd. We waren in Uithoorn bij de Amstel. Daar hebben we de afgelopen tijd vaak tegen gespeeld en steeds hing het erom. Voor de SGA-cup hebben we om die reden zelfs twee keer gespeeld. Ook nu waren we aan elkaar gewaagd. Alhoewel: ze waren eigenlijk aan 6 borden op papier sterker dan wij!

Simon had op verzoek van Willem Hensbergen vooruit gespeeld. Een partij met wisselende kansen, volgens Simon. Zie onderaan dit stuk. Helaas verloor hij deze partij aan bord 4 wel dus op de 17e keken we tegen een 1-0 achterstand aan en dat schaakt niet fijn. Komt bij dat Hing Ting en Martijn er ook niet bij konden zijn dus de voortekenen waren slecht. Gelukkig konden we als invaller de interne koploper, Jack, opstellen.

De eerste uren gebeurde er weinig, in ieder geval weinig waar de teamleider opgewonden van werd. Misschien stonden we op enkele borden een fractie beter (zoals bij Tobias op 1 en Ramon op 3) en op andere borden in mijn ogen een fractie minder (zoals bij Mustapha op bord 6 en Jack op bord 7), maar dat bleek allemaal niet doorslaggevend. Wel kwamen er al snel (al voor tienen) vragen binnen over remises, maar met een 1-0 achterstand was ik daar geen voorstander van. Met mijn beperkte beoordelingsvermogen vond ik op dat moment dat er bij Tobias en Stephan (op 2) weinig muziek in zat, dat Ramon en Olaf (op 5) misschien een fractie beters stonden en Mustapha en Jack nog steeds wat minder. Ze hadden wel veel meer tijd. Bij Vincent op 8 was dat net andersom en ik vond zijn stelling lastig te beoordelen, maar ook daar zag ik het niet direct. Op dat moment was ik somber over de afloop.

Het eerste resultaat kwam binnen om 22.40 uur. Onze Vincent vertrouwde het niet helemaal en kon remise afdwingen. Dat deed hij dus maar, al bleek in de analyse dat er misschien toch wel meer in had gezeten tegen Amstelman bij uitstek Piet Geertsema. En vrijwel gelijk kwam de gelijkmaker en die kwam van... Jack. Hij stond tegen hun Vincent (Jongkind) een stuk voor, maar tegen 3 pionnen en dat leek toch wel overwegend. Zijn stelling was slecht, maar hij kreeg de kans om de nodige pionnen terug te pakken en de stelling in te dringen. Vanaf dat moment speelde Jack als een tijger, al vindt hij zelf nog steeds dat hij de partij als geheel niet goed speelde. Op het eind werd het onhoudbaar en Vincent was zo elegant om een mooi matje te laten uitvoeren. De stand was weer in evenwicht: 1,5 - 1,5.

Het nagelbijten was nog niet voorbij, al kwam er goed nieuws binnen. Mustapha had een mooie aanval, maar zijn tegenstander Theo Hendriks had een vrijpion die al wel akelig ver was. Maar zijn tijd was bijna op en dat werd hem fataal. In grote haast gaf hij zijn vrijpion weg en toen was het eigenlijk afgelopen. De rest kan je wel aan Mustapha overlaten: alweer een punt voor hem. En ook Ramon haalde zijn tweede punt. Lange tijd ging het gelijk op en zelfs leek het positionele voordeel van Ramon tegen Patrick van Lommel vervaagd. Maar met een paar krachtzetten hervond Ramon zich weer helemaal en speelde het heel mooi uit. 1,5 - 3,5.

Dat is natuurlijk een mooie stand, maar nog was niets zeker. Hing Ting, die verplichtingen had om aan de jeugd les te geven, was inmiddels ook binnengekomen (dankzij de onvolprezen Dirk Goes), maar hij stelde me ook niet gerust. Stephan kwam tegen Rik Könst steeds slechter te staan en eigenlijk was er geen houden meer aan. Dat bleek dan ook en Stephan moest helaas opgeven. Tobias stond tegen Joran Donkers het grootste deel van de partij iets beter, maar om er door te komen kostte hem erg veel tijd. Zoveel tijd, dat hij zijn ambitie op den duur op moest geven en in remise moest berusten. Zijn tweede remise, zeer tegen zijn eigen zin in. Maar dat komt vast goed in de komende 9 ronden. Het was dus 3-4.

Mooi dat er in ieder geval een matchpunt binnen was, maar twee is natuurlijk mooier. En weer speelde Olaf als laatste en wel tegen Carel Kok. Eerder in de partij vond ik Olaf wat beter staan, maar dat voordeel was omgekeerd in een mindere stelling. Maar Olaf voelde dat hij de partij remise moest (en kon) maken. Tot het uiterste werd er gevochten en toen Olaf zijn toren moest geven leek alles verloren. Of het eindspel foutloos is gespeeld kun je je afvragen, maar op het eind wist Olaf het ondanks die toren achter toch prachtig tot remise te schuiven. Het is een zeeslang van meer dan 120 zetten geworden en inmiddels was het al na middernacht. Maar de winst was binnen!

Tweemaal winst is prachtig en we staan gedeeld eerste. Maar er komen nog een paar hele zware wedstrijden aan - en geen enkele tegenstander is zwak. Want al die KNSB-verenigingen kunnen in het nieuwe systeem zomaar allemaal sterke KNSB-spelers inzetten. En om het - eerlijk gezegd - overvolle programma af te krijgen staat op de 31e oktober al weer de derde wedstrijd op het programma en wel tegen VAS 6. Dat is dan ook de eerste thuiswedstrijd. De enige woensdag tussendoor spelen we voor de KNSB-cup (waar we als winnaar van de SGA-cup recht op hebben) tegen Volendam.

Hieronder staat de partij van Simon tegen Willem, met commentaar van Simon.

 

Wit: Willem Hensbergen       Zwart: Simon Groot

 

Het is een partij met wisselende kansen geworden. Daarvoor had ik via de mooie manoeuvre f5-f4! een kansrijke stelling opgebouwd. Deze zet was overigens al mogelijk zonder het voorbereidende g5! Pointe is de dreiging Lf5! met actief stukkenspel voor zwart. Fritz geeft in deze stelling al de voorkeur aan de zwarte positie

Na 22. Db3 Pxd4 23. Pxd4 Dxe5 24. Pxf5 Dxf5 vreesde ik voor 25. b5 met tegenkansen. Volgens Fritz is de zet echter gewoon speelbaar. Met 30. Txe4! plaatste wit een kansrijk kwaliteitsoffer.Na 32. Db1 had ik Ta3 moeten doen. In plaats daarvan blunderde ik met Dd5?

In de slotstelling overzag ik in tijdnood de remisecombinatie Tf8xf3+. In plaats daarvan speelde ik Df6 waarna Db3+ een stuk wint.

 

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen : we hebben op vrijdag 23 november bij ENPS 1 opnieuw gewonnen en weer was het 3,5-4,5. Fantastisch natuurlijk: 4 overwinningen en nog volop in de race voor het kampioenschap. Maar het gestel van de teamleider wordt wel op de proef gesteld, want van een leien dakje gaat het toch allemaal niet. Enfin, ENPS 1 is natuurlijk ook wel een sterk team.

Het begin van de avond was verwarrend. Het was erg druk omdat er twee teams van ENPS thuis speelden en daar is de zaal eigenlijk niet op berekend. Mustapha Yahia was er niet en hij bleek het vergeten te zijn. Maar hij heeft zijn maaltijd abrupt beëndigd en spoedde zich alsnog naar de pastorie van de Vredeskerk. Daar begint hij met 25 minuten achterstand aan zijn partij op bord 4 tegen de sterke Peter Hoekstra. Die tijdsachterstand buigt hij al snel om tot hij uiteindelijk bijna op tijd dreigt te winnen, maar helaas geldt dat niet voor de stelling op het bord. De opening van Vincent Visser op bord 8 - waar de ex-clubkampioen van ENPS en ex-kampioen van ons Kattenburger Open Steve Michel zit - plaatst mij voor een raadsel. Maar dat zegt niks. Rond half 10 lijken beide heren mij minder te staan. Stephan Geuljans speelt op bord 2 tegen Francisco Hernandez - een sterke speler (2129), maar waar hij tijdens de SGA-cupwedstrijd vorig jaar wel van won. Hij lijkt mij beter te staan en dat geldt ook voor Olaf Cliteur, die op bord 7 ook al geen makkie heeft (niemand overigens) tegen Peter Nitschke. Hing Ting Lai speelt op bord 1 tegen Aran Köhler, de sterkste speler van ENPS. Aran speelt altijd mooie en creatieve partijen en al gauw gebeurde dan ook wat ik al vermoedde: ik begreep het niet meer. Ramon van Beemdelust staat op bord 3 heel erg gelijk tegen Tom Bottema, waar hij voor de cup vorig jaar ook remise tegen speelde maar dat was bepaald geen rustige remise. Tobias Kabos wilde graag een keer op een lager bord, mede omdat de dag erop weer een wedstrijd wachtte. Hij speelde daarom aan bord 6 tegen de sterke Duitse troef van ENPS: Stefan Lehmann. Ik zag vooralnog weinig voordeel, maar wat zegt dat? En ten slotte speelde Simon Groot op bord 5 tegen Ardin Bosboom. Ik kan daar eigenlijk heel weinig van zeggen om de simpele reden dat hij zo ingesloten zit dat ik er niet bij kan. Fysiek bedoel ik dus.

Een uurtje later staat Hing Ting inmiddels ook duidelijk beter en ook Tobias is in opmars. Maar Olaf heeft geen voordeel meer en komt steeds minder te staan. Dan beginnen de uitslagen te komen en die zijn in eerste instantie niet gunstig voor ons. Ramon zit al vroeg in een eindspel van loper (Ramon) tegen paard en een gelijk aantal pionnen, maar helaas verliest hij een cruciale pion en dan is het al snel niet meer te houden: Dit keer opent hij het bal dus in negatieve zin, jammer.Vincent krijgt remise aangeboden en daar wil hij eerst niets van weten, maar na lang denken komt hij erachter dat hij niet meer heeft. En met Mustapha gaat het helaas erg mis, waardoor hij de strijd moet staken. Het staat dus 2,5-0,5. Oei.

En toch... het lijkt nog heel wel mogelijk om er minstens een gelijkspel uit te slepen. En inderdaad keert het tij. Simon speelt zijn partij minutieus en gedecideerd. Als ik er toch eindelijk even bij kan om te zien hoe het loopt zie ik hem de genadeklap uitdelen: mooi Simon. Tobias dringt zijn tegenstander steeds meer in het nauw en er is geen ontkomen meer aan: een fraaie overwinning kan bijgeschreven worden. We staan dus weer gelijk: 2,5-2,5.

Voor Hing Ting geldt eigenlijk hetzelfde: hij krijgt steeds meer overmacht. Aran vecht nog door, maar aan zijn lichaamstaal zie ik al dat het niet meer gaat. En inderdaad wint Hing Ting. Wat is die gast toch goed. Helaas gaat het mis bij Olaf. Dat mag geen verbazing wekken als je hoort wat hij die dag allemaal achter zich had; niet dat Olaf dat als excuus heeft gebruikt overigens. Dat hoeft ook niet: verliezen kan nu eenmaal. Dus: 3,5-3,5.

Alleen Stephan speelt nog. Niet goed voor zijn zenuwen: zo'n stand en het lot van het team op zijn schouders. Hij had al eerder geïnformeerd of hij remise kon bieden, maar op dat moment stonden we nog 2,5-0,5 achter dus dat ging niet. Gelukkig maar, achteraf gezien. Met het zweet in zijn boord speelt hij door en dat doet hij heel goed en behendig. Op de manier waarop ik hem al eerder heb zien winnen en die bewondering afdwingt wint hij de partij. En wint het eerste zijn vierde wedstrijd. Heerlijk.

Goed. Even kort ademhalen en dan gaan we op 12-12 weer verder. Dan spelen we thuis tegen Caissa 7. Dat is het "zwakkere" van de twee Caissateams, want Caissa 6 staat nu 3 bp boven ons. Maar dit team staat ook niet voor niets gedeeld derde, dus we moeten weer aan de bak. Dat is de vijfde wedstrijd. Volgend jaar volgen de volgende zes. Dat jaar - 2019 - kunnen we hoe dan ook met opgeheven hoofd ingaan.  

 

2018 10 31 Raadsheer 1 VAS 6 1 4 kleiner2018 10 31 Raadsheer 1 VAS 6 5 8 kleiner

Raadsheer 1 wint voor de derde keer op rij in een zeer spannend duel met VAS 6. Met een winst van 4½ - 3½ trok Raadsheer 1 uiteindelijk aan het langste eind. Weer uitstekend gedaan mannen. You make us proud!!