Raadsheer

S c h a a k v e r e n i g i n g
♗ De Raadsheer
A m s t e r d a m
Anno 1922

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen : we hebben op vrijdag 23 november bij ENPS 1 opnieuw gewonnen en weer was het 3,5-4,5. Fantastisch natuurlijk: 4 overwinningen en nog volop in de race voor het kampioenschap. Maar het gestel van de teamleider wordt wel op de proef gesteld, want van een leien dakje gaat het toch allemaal niet. Enfin, ENPS 1 is natuurlijk ook wel een sterk team.

Het begin van de avond was verwarrend. Het was erg druk omdat er twee teams van ENPS thuis speelden en daar is de zaal eigenlijk niet op berekend. Mustapha Yahia was er niet en hij bleek het vergeten te zijn. Maar hij heeft zijn maaltijd abrupt beëndigd en spoedde zich alsnog naar de pastorie van de Vredeskerk. Daar begint hij met 25 minuten achterstand aan zijn partij op bord 4 tegen de sterke Peter Hoekstra. Die tijdsachterstand buigt hij al snel om tot hij uiteindelijk bijna op tijd dreigt te winnen, maar helaas geldt dat niet voor de stelling op het bord. De opening van Vincent Visser op bord 8 - waar de ex-clubkampioen van ENPS en ex-kampioen van ons Kattenburger Open Steve Michel zit - plaatst mij voor een raadsel. Maar dat zegt niks. Rond half 10 lijken beide heren mij minder te staan. Stephan Geuljans speelt op bord 2 tegen Francisco Hernandez - een sterke speler (2129), maar waar hij tijdens de SGA-cupwedstrijd vorig jaar wel van won. Hij lijkt mij beter te staan en dat geldt ook voor Olaf Cliteur, die op bord 7 ook al geen makkie heeft (niemand overigens) tegen Peter Nitschke. Hing Ting Lai speelt op bord 1 tegen Aran Köhler, de sterkste speler van ENPS. Aran speelt altijd mooie en creatieve partijen en al gauw gebeurde dan ook wat ik al vermoedde: ik begreep het niet meer. Ramon van Beemdelust staat op bord 3 heel erg gelijk tegen Tom Bottema, waar hij voor de cup vorig jaar ook remise tegen speelde maar dat was bepaald geen rustige remise. Tobias Kabos wilde graag een keer op een lager bord, mede omdat de dag erop weer een wedstrijd wachtte. Hij speelde daarom aan bord 6 tegen de sterke Duitse troef van ENPS: Stefan Lehmann. Ik zag vooralnog weinig voordeel, maar wat zegt dat? En ten slotte speelde Simon Groot op bord 5 tegen Ardin Bosboom. Ik kan daar eigenlijk heel weinig van zeggen om de simpele reden dat hij zo ingesloten zit dat ik er niet bij kan. Fysiek bedoel ik dus.

Een uurtje later staat Hing Ting inmiddels ook duidelijk beter en ook Tobias is in opmars. Maar Olaf heeft geen voordeel meer en komt steeds minder te staan. Dan beginnen de uitslagen te komen en die zijn in eerste instantie niet gunstig voor ons. Ramon zit al vroeg in een eindspel van loper (Ramon) tegen paard en een gelijk aantal pionnen, maar helaas verliest hij een cruciale pion en dan is het al snel niet meer te houden: Dit keer opent hij het bal dus in negatieve zin, jammer.Vincent krijgt remise aangeboden en daar wil hij eerst niets van weten, maar na lang denken komt hij erachter dat hij niet meer heeft. En met Mustapha gaat het helaas erg mis, waardoor hij de strijd moet staken. Het staat dus 2,5-0,5. Oei.

En toch... het lijkt nog heel wel mogelijk om er minstens een gelijkspel uit te slepen. En inderdaad keert het tij. Simon speelt zijn partij minutieus en gedecideerd. Als ik er toch eindelijk even bij kan om te zien hoe het loopt zie ik hem de genadeklap uitdelen: mooi Simon. Tobias dringt zijn tegenstander steeds meer in het nauw en er is geen ontkomen meer aan: een fraaie overwinning kan bijgeschreven worden. We staan dus weer gelijk: 2,5-2,5.

Voor Hing Ting geldt eigenlijk hetzelfde: hij krijgt steeds meer overmacht. Aran vecht nog door, maar aan zijn lichaamstaal zie ik al dat het niet meer gaat. En inderdaad wint Hing Ting. Wat is die gast toch goed. Helaas gaat het mis bij Olaf. Dat mag geen verbazing wekken als je hoort wat hij die dag allemaal achter zich had; niet dat Olaf dat als excuus heeft gebruikt overigens. Dat hoeft ook niet: verliezen kan nu eenmaal. Dus: 3,5-3,5.

Alleen Stephan speelt nog. Niet goed voor zijn zenuwen: zo'n stand en het lot van het team op zijn schouders. Hij had al eerder geïnformeerd of hij remise kon bieden, maar op dat moment stonden we nog 2,5-0,5 achter dus dat ging niet. Gelukkig maar, achteraf gezien. Met het zweet in zijn boord speelt hij door en dat doet hij heel goed en behendig. Op de manier waarop ik hem al eerder heb zien winnen en die bewondering afdwingt wint hij de partij. En wint het eerste zijn vierde wedstrijd. Heerlijk.

Goed. Even kort ademhalen en dan gaan we op 12-12 weer verder. Dan spelen we thuis tegen Caissa 7. Dat is het "zwakkere" van de twee Caissateams, want Caissa 6 staat nu 3 bp boven ons. Maar dit team staat ook niet voor niets gedeeld derde, dus we moeten weer aan de bak. Dat is de vijfde wedstrijd. Volgend jaar volgen de volgende zes. Dat jaar - 2019 - kunnen we hoe dan ook met opgeheven hoofd ingaan.